* * *
Z księgi Rodzaju (16-17)
Pierworodny syn Abrama - Izmael
1 Saraj, żona Abrama, nie urodziła mu jednak potomka. Miała zaś niewolnicę
Egipcjankę, imieniem Hagar. 2 Rzekła więc Saraj do Abrama: «Ponieważ Pan zamknął mi łono, abym nie
rodziła, zbliż się do mojej niewolnicy; może z niej będę miała dzieci». Abram
usłuchał rady Saraj. 3 Saraj, żona
Abrama, wzięła zatem niewolnicę Hagar, Egipcjankę, i dała ją za żonę mężowi
swemu Abramowi, gdy już minęło dziesięć lat, odkąd Abram osiedlił się w
Kanaanie. 4 Abram zbliżył się do Hagar i ta
stała się brzemienną. A widząc, że jest brzemienna, zaczęła lekceważyć swą
panią. 5 Wtedy Saraj rzekła do Abrama:
«Przez ciebie doznaję zniewagi; ja sama dałam ci moją niewolnicę za żonę, ona
zaś czując się brzemienną, lekceważy mnie. Niechaj Pan będzie sędzią między mną
a tobą!» 6 Abram rzekł do Saraj: «Przecież
niewolnica twoja jest w twojej mocy: postąp z nią, jak będziesz uważała za
dobre». Saraj upokorzyła Hagar; wtedy Hagar od niej uciekła. 7 Anioł Pański znalazł Hagar na pustyni u źródła przy drodze wiodącej do
Szur 8 i zapytał: «Hagar, niewolnico
Saraj, skąd przyszłaś i dokąd idziesz?» A ona odpowiedziała: «Uciekłam od mojej
pani, Saraj». 9 Wtedy Anioł Pański rzekł do
niej: «Wróć do twej pani i pokornie poddaj się pod jej władzę». 10 Po czym Anioł Pański oznajmił: «Rozmnożę twoje potomstwo tak bardzo, że
nie będzie można go policzyć». 11 I mówił: «Jesteś brzemienna i urodzisz syna, któremu dasz imię Izmael, bo
słyszał Pan, gdy byłaś upokorzona. 12 A będzie to człowiek dziki jak onager: będzie on walczył przeciwko
wszystkim i wszyscy - przeciwko niemu; będzie on utrapieniem swych
pobratymców». 13 Hagar nazwała Pana
przemawiającego do niej "Tyś Bóg widzialny", bo mówiła: «Wszak tu
widziałam Widzącego mnie, a jestem żywa». 14 Dlatego tę studnię nazwano "Studnią Lachaj-Roj". - Jest to ta,
która znajduje się pomiędzy Kadesz i Bered. 15 Hagar urodziła Abramowi syna. I Abram nazwał zrodzonego mu przez Hagar
syna imieniem Izmael. 16 Abram miał
lat osiemdziesiąt sześć, gdy mu Hagar urodziła Izmaela.
ROZDZIAŁ 17
Przymierze Boga z Abramem - Obrzezanie
1 A gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, ukazał mu
się Pan i rzekł do niego: «Jam jest Bóg Wszechmogący. Służ Mi i bądź
nieskazitelny, 2 chcę bowiem zawrzeć moje przymierze pomiędzy Mną a tobą
i dać ci niezmiernie liczne potomstwo». 3 Abram padł na oblicze, a Bóg tak do niego mówił: 4 «Oto moje
przymierze z tobą: staniesz się ojcem mnóstwa narodów. 5 Nie będziesz
więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie
ojcem mnóstwa narodów. 6 Sprawię, że będziesz niezmiernie płodny, tak że staniesz
się ojcem narodów i pochodzić będą od ciebie królowie. 7 Przymierze
moje, które zawieram pomiędzy Mną a tobą oraz twoim potomstwem, będzie trwało z
pokolenia w pokolenie jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim, a potem
twego potomstwa. 8 I oddaję tobie i twym przyszłym potomkom kraj, w którym
przebywasz, cały kraj Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem». 9 Potem Bóg rzekł
do Abrahama: «Ty zaś, a po tobie twoje potomstwo przez wszystkie pokolenia,
zachowujcie przymierze ze Mną. 10 Przymierze, które będziecie zachowywali między Mną a
wami, czyli twoim przyszłym potomstwem, polega na tym: wszyscy wasi mężczyźni
mają być obrzezani; 11 będziecie obrzezywali ciało napletka na znak przymierza
waszego ze Mną. 12 Z pokolenia w pokolenie każde wasze dziecko płci
męskiej, gdy będzie miało osiem dni, ma być obrzezane - sługa urodzony w waszym
domu lub nabyty za pieniądze - każdy obcy, który nie jest potomkiem twoim - 13 ma być
obrzezany; obrzezany ma być sługa urodzony w domu twoim lub nabyty za
pieniądze. Przymierze moje, przymierze obrzezania, będzie przymierzem na
zawsze. 14 Nieobrzezany, czyli mężczyzna, któremu nie obrzezano ciała jego napletka,
taki człowiek niechaj będzie usunięty ze społeczności twojej; zerwał on bowiem
przymierze ze Mną». 15 I mówił Bóg do Abrahama: «Żony twej nie będziesz nazywał
imieniem Saraj, lecz imię jej będzie Sara. 16 Błogosławiąc jej, dam ci i z niej syna, i będę jej nadal
błogosławił, tak że stanie się ona matką ludów i królowie będą jej potomkami». 17 Abraham,
upadłszy na twarz, roześmiał się; pomyślał sobie bowiem: «Czyż człowiekowi
stuletniemu może się urodzić syn? Albo czy dziewięćdziesięcioletnia Sara może
zostać matką?» 18 Rzekł zatem do Boga: «Oby przynajmniej Izmael żył pod
Twoją opieką!» 19 A Bóg mu na to: «Ależ nie! Żona twoja, Sara, urodzi ci
syna, któremu dasz imię Izaak. Z nim też zawrę przymierze, przymierze wieczne z
jego potomstwem, które po nim przyjdzie. 20 Co do Izmaela, wysłucham cię: Oto pobłogosławię mu, żeby
był płodny, i dam mu niezmiernie liczne potomstwo; on będzie ojcem dwunastu
książąt, narodem wielkim go uczynię. 21 Moje zaś przymierze zawrę z Izaakiem, którego urodzi ci
Sara za rok o tej porze». 22 Wypowiedziawszy te słowa, Bóg oddalił się od Abrahama. 23 Wtedy Abraham,
wziąwszy swego syna Izmaela i wszystkich zrodzonych w jego domu lub tych,
których nabył za pieniądze - wszystkich swych domowników płci męskiej - jeszcze
tego samego dnia obrzezał ciało ich napletka, tak jak mu to nakazał Bóg. 24 Abraham miał
lat dziewięćdziesiąt dziewięć, gdy obrzezano ciało jego napletka, 25 a Izmael miał
lat trzynaście, gdy obrzezano ciało jego napletka. 26 Tego samego
dnia zostali więc obrzezani: Abraham i syn jego Izmael, 27 a wraz z nimi
zostali obrzezani wszyscy jego domownicy - słudzy urodzeni w jego domu albo
obcy, nabyci za pieniądze.
* * *
Chwila modlitwy w ciszy
* * *
* * *
Modlitwa do św. Michała Archanioła
Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce,
a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha
bądź naszą obroną.
Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy,
a Ty, Wodzu niebieskich zastępów,
szatana i inne duchy złe,
które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą,
mocą Bożą strąć do piekła. Amen.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz